akıl, art, aşk, Ölüm, özel şiir, Bediüzzaman Said Nursi, ben olmadan, bilim, blog öneri, cesaret, dead, death, deneme, dergi, dersler, din, duygu, felsefe, fıkra, Genel, gerçek aşk, haram, helal, ihanet, inanç, insan, islam, kelebek, kitap, lonely, makale, mezar, mutluluk, nefret, okul, poem, poetry, psikoloji, rahat-ı gönül, sair, söz, sen, sensizlik, sohbet, sokrates, Tıp, Umut, yalnızlık, yasamak, yazar, yaşam, zaman, şair, şeref, şiir

Önce Göm ! Sonra Sakla Beni .

ölü insan için yazmak istiyorum . 18 inde ölü #furkancelep . hayatında bir anlam bulamayıp ölen çocuk yürekler için . masumiyet titrektir ve kirlenmesi an meselesidir . bunu görüp kirlenmemenin tek yolunun ölüm olduğunu anlayan iyi yürekli masum çocuk beni de dinle!

zamanın içinde kaybolmuş bir çocuğum geçmişim tamamen sisli bu yüzden bir zamanlar kim olduğumu hatırlamıyorum . sana kim olduğumu anlatacak güçte de değilim zaten . kendimden uzaklaşıp kabul gören bir insan olmak için o kadar çaba sarf ettim ki kimliğim herkesçe unutuldu ve unutanlar arasında bende varım . bu yüzden sana kim olmak istediğim veya kim olamadığımla ilgili hiç bir şey anlatamayacağım . yine de bir kez de beni dinle istiyorum .

beni denizin kıyısında doğurdu . gözyaşları ile yıkadı . kokusuyla bölgesini işgal etmiş bir dişi aslan yavrusu gibi karıldığım toprağa yabancı tutuldum . belki de guguk kuşunun terk ettiği yavrusuydum serçeler hiç bir zaman benim için şarkı söylemedi . çiçekler gördüm bembeyaz ben dokundukça kırmızılaştılar ve soldular . kirli insanları temizlerle , temizleri kirlilerle karıştırdım . sonuçta tüm kir elime yüzüme bulaştı .

sevapları gizlememeyi, günahları saklamayı iyi bilirdim . daha 5 yaşıma basmadan dünyanın bu düzenini anlamıştım . bir baş okşamasına ne günahlar sattım . böyle bir çocuğun saçlarını da ancak bu günahlar hani birde merhametinden midir bilmem rüzgar okşadı . o her şeye rağmen herkesin saçları arasında dolaşır ya öyle işte .

kirlenmekten çok korktum çocuk o kadar çok korktum ki konuşamadım beni yıkayan yaşlara bile bir ben olduğunu anlatamadım . önce var oluşum korkuttu beni, doğuştan sahip olduğun şekil . duymayan birine sesi anlatmak ister gibi bağırdım duymadı ve anlamadı kimse . yaralara alışkınken insan yeni bir yaradan çekinmenin anlamı ne dedim kendimi yaraladım . içimde büyümemiş bir çocukla bir devri bitirmeye kaktım . oturttular .

bu yüzden merak ediyorum senin yanında bir ev var mı . toprak yıllardır zaten ölü olan bu bedene bir ev verir mi ? karıldığım toprak denizde doğmuş ama denize hiç değmemiş birini de kabul edebilir mi ? seni de gömdüler değil mi çocuk , öyleyse ne merhametlidir bu toprakana . beni öp sonra doğur beni dediği gibi . beni göm sonra sakla beni .

Şükran Turan

bu yazıda umutsuzluk veya ümit yok . bu yazıda tüm insanların , insanlığı katlettiğinin resmi var .

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s