akıl, aşk, Ölüm, özel şiir, Bediüzzaman Said Nursi, ben olmadan, cesaret, deneme, dergi, dersler, din, duygu, fıkra, gerçek aşk, haram, helal, ihanet, inanç, insan, islam, kitap, makale, mezar, nefret, rahat-ı gönül, sair, söz, sen, sensizlik, sohbet, yalnızlık, yazar, yaşam, şeref, şiir

Kucağımda Ağladın !

Sizi bilmem ama ben kimseye güvenemem. Bazı insanlara göre bu fazla egolu olduğum için, bazılarına göre fazla korumacı olduğum için … Bana sorarsınız nedenini gerçekten bilmiyorum. Sanırım zamanla kucağımda ağlayan insanların, bana yaptıkları karşısında tüm dünyaya takındığım bir tavır bu . Bazı insanlara sadece insan oldukları için (!) saygı duyulmalı. Çünkü bu onlar için fazladır bile … İçinde fitne ateşi yanan insanlar yani hainler bence bu tür insanlardan.

“Son baharda yere düşen yapraklara aldırmadan basanlar, bir zamanlar daldaki yaprağa hayretle bakanlardır.”

Demem o ki etrafımızdaki herkesi düzeltmek için önce kendimizle başlamalıyız derler ya hep. Ben bu gün kendime söz veriyorum. Kimsenin kucağında ağlamayacağım , bir tek Allah hariç. Ve kucağında ağladığıma asla ihanet etmeyeceğim.

“Kucağımda Ağladın !” için 7 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s